Osaka Monorail
Ōsaka Monorail
Lokalizacja
Prefektura Osaka
Rodzaj transportu
miejska transport szynowy jednoszynowa, siodłowa
Data uruchomienia
1990
Całkowita
długość linii
27,0 km
Liczba linii
2 (oprawa rozgałęźny)
Liczba pojazdów
80 wagonów
Liczba stacji
18
Dzienna
liczba pasażerów
ok. 87 tys. (2005)
Właściciel
Ōsaka Kōsoku Tetsudō
Operator
Ōsaka Kōsoku Tetsudō
Settsu. Przystanek Minami-Settsu
Kadoma. Rozjazdy na stacji Kadoma-shi
Ōsaka Monorail (jap.: 大阪モノレール), pełna oficjalna określenie 大阪高速鉄道 Ōsaka Kōsoku Tetsudō (pol.: “Szybka Transport szynowy Osaki”) - stalowy szlak jednoszynowa typu siodłowego funkcjonująca w północno-wschodniej części aglomeracji Osaki na fragmencie obwodnicy autostradowej.
Osaka Monorail jest koleją “trzeciego sektora”, której udziałowcami są m.in. Prefektura Osaka, gminy, które stalowy szlak obsługuje, banki, dola prywatne Regionu Kansai, producenci taboru kolejowego.
Spis treści
//
Sieć
Sieć składa się z dwóch powiązanych ze sobą dwutorowych linii (w układzie “T”) o łącznej długości 27,0 km (2007).
- 本線 Hon-sen - pasek obwodowa długości 21,2 km łącząca miasta Kadoma, Settsu, południowe Ibaraki, Nowe Gród Senri, północną Toyonakę i port powietrzny Osaka-Itami. Pasek spina co niemiara tras kolei miejskich i aglomeracyjnych wychodzących z Osaki: Keihan-honsen (na stacji 門真市 Kadoma-shi), Tanimachi-sen metra osakijskiego (przystanek 大日 Dainichi), Hankyū-Kyōto-sen (przystanek 南茨木 Minami-Ibaraki), Hankyū-Senri-sen (na stacji 山田 Yamada), Kita-Ōsaka Kyūkō Dentetsu - właściwie linię metra Midōsuji (przystanek 千里中央 Senri-Chūō) i Hankyū-Takarazuka-sen (przystanek 蛍池 Hotarugaike). Pasek jest prowadzona w korytarzu kosztowny ekspresowej 近畿自動車道 Kinki Jidōsha-dō. Dworzec znajduje się krąg stacji węzłowej 万博記念公園 Banpaku-Kinen-Kōen (blisko terenach powystawowych EXPO ’70).
- 彩都線 Saito-sen - pasek długości 6,8 km, łącząca “Nowe Gród Saito” (znajdujące się w budowie) z węzłem Banpaku-Kinen-Kōen.
Stacje wyposażone są w małe hale peronowe. Na krawędziach peronów zamontowane są niskie ścianki bezpieczeństwa, przerwane na wysokości drzwi wagonów. Perony dostępne są z westybulu umieszczonego na poziomie niższym.
W 2005 r. transport szynowy przewoziła na dzień 87 tys. osób.
Kwestie techniczne
Pociągi złożone są z czterech wagonów, iks chęć ma 494 miejsca. Wagony mają wielkość 2,9 m i długość 14,8 m. Pasek jest w stanie przewieźć w każdym kierunku 3952 osoby na godz.
Pudła wagonów opierają się na dwuosiowych wózkach, mających koła główne ogumione, wypełnione azotem. Koła te poruszają się po górnej powierzchni tor. Ktokolwiek wózek ma swoją drogą dwa pary kół sterujących, poruszających się po górnej części powierzchni bocznej droga żelazna a parę kół stabilizujących, poruszających się po dolnej części powierzchni bocznej tor (ktoś wózek ma w związku z tym siedem kół). W płytkich bruzdach po bokach tor umieszczone są sztywne przewodniki prądu (doprowadzający i powrotny), po których ślizgają się odbieraki przymocowane do konstrukcji wózków. Pociągi zasilane są prądem =1500 V.
Maksymalne ukos trasy - 6%. Magistrala jest w większości wypadków trójprzęsłową belką ciągłą, zbudowaną z kablobetonu. Rozjazdy zbudowane są z łamanych odcinków tory, przesuwających się na wózkach.
Eksploatacja
Pociągi linii głównej kursują co 10 minut (w szczycie porannym co 7-8 minut). Na linii Saito - co 20 min. w ciągu dnia, pomijając tym co 10 minut. W szczycie pociągi kursują między Senri-chūō i 彩都西 Saito-nishi, przez resztę dnia - dopiero co wahadłowo bez wjeżdżania na linię główną.
Pociągi eksploatowane są w trybie ATC, personel pociągu składa się właśnie z maszynisty. Prędkość maksymalna pociągu wynosi 75 km/h, przeciętna (tzw. komunikacyjna) - 35 km/h.
Ceny biletów zależą od odległości i wynoszą od 200円 do 540円.
Szczególność historyczny
Linię główną zbudowano w odpowiedzi na rosnącą liczbę podróży między peryferiami aglomeracji Osaki. W 1990 r. uruchomiono wydział Senri-chūō - Minami-Ibaraki, w 1994 sekcja Senri-chūō - 柴原 Shibahara, a w 1997 ukończono pozostałą część linii. Zwierzchni wydział linii Saito (Banpaku-Kinen-Kōen - 阪大病院前 Handai-Byōin-mae) otwarto w 1998. Ich konstrukcja kosztowała statystycznie 5,44 mld jenów na kilometr. Rozciągnięcie linii Saito do Saito-nishi otwarto w 2007 r., a dalszy sekcja znajduje się w budowie.
Kolej Osaka Monorail jest jedną z siedemnastu kolei jednoszynowych, które kiedy tylko funkcjonowały w Japonii. Była chronologicznie czwartą wśród kolei mających obrączkowanie w transporcie miejskim, a jednocześnie jest jedną z siedmiu jednoszynowych SKM chwilowo eksploatowanych w tym kraju.
Źródła
- Akira Nehashi, New Types of Guided Transport w: Japan Railway & Spedycja Review, s. Railway Technology Today, East Japan Railway Culture Foundation, Tōkyō, nr 26, II 2001
Linki zewnętrzne
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Ōsaka Monorail
- 大阪モノレール - pagina oficjalna
Kategorie: Komunikacja miejska • Stalowy szlak w Japonii